Van "Ik wil niet weg!" naar "Heel leuk!"

"Ik wil niet weg bij de Michaelschool!" huilt Dylan. Pas laat in de avond komen de tranen los. Hij heeft net de tekeningen zitten bekijken die zijn oudklasgenoten voor 'm hebben gemaakt ter ere van het afscheid. Bij elke tekening staat iets liefs: je bent erg lief, ik vond je één van de liefste jongens van de klas, jammer dat je weg gaat, ik ga je missen en ga zo maar door. En natuurlijk komen dan de tranen. De hele dag was een soort feestje geweest. Dylans meester was helaas ziek op deze bijzondere dag, maar de invaljuf pakte het prachtig op en liet Dylan een uur lang kiezen wat hij wou. Géén taal dus maar spelletjes. Ze vertelde dat ie voortal erg veel lol met z'n klasgenoten had gehad! Fijn! Na schooltijd nog even met z'n drieën wat eten en drinken in de stad. Dat gaan we missen, zo vlak na school, even wat in de stad rondhangen, want Dylans z'n ouwe school staat midden in de binnenstad. Maar het afscheid had 'm natuurlijk stilletjes gemaakt. Allemaal handen schudden, het vertrouwde achterlaten. Want met hoeveel tegenzin Dylan de laatste tijd ook naar school ging....
 
...hij wilde er niet weg! Het is ineens de leukste school van de wereld geworden. Het vertrouwde achterlaten is ook moeilijk. En toen 's avond laat die tranen kwamen, voelde ik de intensiteit ervan. Die arme schat van ons! Maar ik was ook blij dat de tranen er nu wáren. Tuurlijk doet het 'm pijn. Helemaal omdat zo'n afscheid een vertekend beeld geeft. iedereen vind het jammer dat je gaat, ook degenen die nooit naar je om hebben gekeken.
 
De kunst voor mij is altijd om er totaal te zijn voor Dylan op dit soort momenten (niet moeilijk), zijn emoties totaal te voelen (ook niet moeilijk) en vervolgens bij mijn eigen gevoel te blijven (wél moeilijk!). Want ik help 'm niet door zijn gevoelens over te nemen, en dat is iets wat ik veelvuldig gedaan heb in het verleden. En daaruit vloeit voort dat ik het vaak heb geprobeerd op te lossen, te verzachten of mee ging zitten in die put. Het heeft me wat tijd gekost om hierin te groeien! Juist omdat ik z'n gevoelens zo intens meevoel, kost het mij moeite zijn gevoelens van de mijne te scheiden. Maar dat lukt nu. Het blijft hartverscheurend om m'n kind verdriet te zien hebben, maar ik ben er voor hem, en leef intens mee. En verdriet en afscheid is een natuurlijk deel van het leven. Het is goed. Even bekruipen me weer de twijfels, 'doen we hier werkelijk goed aan?', een zinloze gedachte want terugdraaien kan niet meer. Willen we ook niet. Want aan ons de schone taak om over deze tranen heen te kijken naar wat er komen gaat, en we vermoeden dat dat veel goeds is voor 'm.
 
Een week verder zijn we nu. De eerste dagen begonnen zwaar. Maar die donkere wolken zijn snel opgetrokken! Hij kwam de hele afgelopen week vrolijk uit school! En telkens als iemand Dylan vraagt hoe hij z'n nieuwe school vindt, antwoord hij met "heel leuk" of zelfs "heel erg leuk". Het lijkt er op dat het een goeie beslissing was....

Comments   

#5 Ellen 2012-04-10 12:19
Graag gedaan lieve Ran! Wat jammer en pijnlijk dat je zo gepest bent!
Tot gauw, knuffel! Ellen
Quote
#4 Ranjana 2012-04-10 12:15
Lieve vriendin,
Dank je wel voor dit liefdevolle verhaal. Het helpt mij om nu te zien hoe een andere school mij had kunnen helpen toen ik zo gepest werd. Toen koos ik voor veiligheid. Het pesten op die school was vertrouwd, en dus wilde ik niet naar een andere school. Zo had t ook kunnen lopen! Dank je wel!
Quote
#3 Ellen 2012-04-10 10:26
Hé Gina!
Fijn om je bericht te lezen! Ja wat is dat een pittige hè! Ik kom er steeds opnieuw achter: meevoelen is voldoende! Gevoel overnemen vertroebelt zo, maar ja, da\'s best een kunst.
Liefs! Ellen
Quote
#2 Gina 2012-04-10 10:23
De rest van mijn bericht is weggevallen, dus nog maar een keer.
Het is ook goed om weer even herinnerd te worden aan het gescheiden houden van je eigen gevoel en dat van de ander. Dat is voor mij én mijn dochter een valkuil.
Dankjewel!
Quote
#1 Gina 2012-04-10 10:00
Wat goed om te lezen! Allereerst heerlijk dat Dylan op de juiste plek lijkt te zijn.
Quote

Add comment


Security code
Refresh