Genieten van kastanjes

Op Dylans lange schooldagen haal ik 'm tussen de middag op om samen te eten. Omdat we niet gekozen hebben voor een school in de buurt, houdt dat in dat we dan niet thuis eten. We zoeken een lekkere groenplek op en eten onze bammetjes daar op. Dan zitten we weer eens in dit park, dan in dat groenstukje van de stad, en overal vermaken we ons wel. Met zelf (door Dylan) bedachte spelletjes, pakkertje of gewoon niksen. Maar vandaag vonden we allebei wel erg bijzonder. We waren op Dylans verzoek....
 
...eens heel ergens anders gaan zitten, vlak bij een kerk, onder een stel reusachtige kastanjebomen. Toen wij gingen zitten liep er net een man weg met een zak vol kastanjes, dus we vermoedden dat er bijna niks meer lag. Maar toen begon het steivg te waaien. En vielen de kastanjes met bosjes op de grond, die natuurlijk open spatten zodra ze de grond raakten. Een fantastisch gezicht! Van een volwassene met kind, veranderden we acuut in twee kinderen. Doldriest renden we achter de dansende kastanjes aan, die bij elke windvlaag van boven kwamen regenen. Steeds enthousiaster renden we heen en weer van de kastanjes naar mijn fietstas die boordevol kastanjes kwam te zitten. En omdat we als kinderen aan het genieten waren, genoten voorbijgangers mee en hielpen ons mee met rapen. Heb in tijden niet zo intens genoten! Wat is het heerlijk om een kind van 42 te zijn! Nu staat er als herinnering een enorme schaal op tafel met prachtige glimmende kastanjes. Makes me smile!

Comments   

#1 Sharon 2009-09-23 21:31
Aaaah geweldig!!:D :D Ik zie jullie al rennen :woohoo: haha
Quote

Add comment


Security code
Refresh