Dankbaar

Ik was er op gebrand om mijn dag vandaag zo positief mogelijk te beginnen. Gisteren verdwaalde ik in het woud van mijn gedachten, en dat maakte de dag tot een minder plezierige. Dus toen ik vanochtend wakker werd, nam ik in alle vroegte de tijd om me te focussen op blij zijn met wat ik heb en ervaar. Omdat steeds weer blijkt dat mijn dag daarmee staat of valt. En toen kwam als vanzelf deze tekst in me omhoog. Toen ik 'm net aan Brenny voorlas zei hij: zet op je blog! En na enige aarzeling ga ik dat nu maar doen!
 
 
Ik ben dankbaar voor
Mijn voeten, die me overal heen kunnen brengen: door het huis, door de tuin, door het bos
Ik ben dankbaar voor
Mijn benen, met wie ik kan fietsen, met wie ik kan lopen, waarmee ik kan autorijden, waarheen ik maar wil
Ik ben dankbaar voor
Mijn armen, die kunnen koesteren, die kunnen omhelzen, die kunnen vasthouden, die kunnen beminnen, wanneer ik maar wil
Ik ben dankbaar voor
Mijn handen, die kunnen geven, die kunnen voelen, die kunnen aanraken, die kunnen creëren, die kunnen piano spelen, die kunnen verzorgen, die kunnen koken
Ik ben dankbaar voor
Mijn ogen die kunnen zien, die kunnen genieten, die contact kunnen maken
Ik ben dankbaar voor
Mijn neus, die kan ruiken, die contact maakt met de rozen, en die ik achterna kan gaan
Ik ben dankbaar voor
Mijn oren, die kunnen horen, die kunnen luisteren, die kunnen genieten van mijn zoon die zijn zelfgemaakte liedjes zingt, van de zingende vogels, van het fluiten van de wind
Ik ben dankbaar voor
Mijn mond, die kan spreken, die kan eten, die kan zoenen, die kan proeven, die kan zingen, die kan zwijgen

Ik ben dankbaar voor dit lichaam, waarmee ik mens ben, waarin ik kan dansen, waardoor ik kan vrijen, dat me eindeloos veel mogelijkheden geeft om me uit te drukken, als mezelf, als deze specifieke persoon, als Ellen, als één van de ontelbaar vele versies van God
 
 
Copyright Ellen Kloosterman oktober 2012

Add comment


Security code
Refresh