Koningskinderen

Wat een drukke zomer is dit! Wel heerlijk hoor, maar ook druk, of liever gezegd: vol. Gisteren een lekker bijkomdagje thuis. Samen met manlief en zoonlief een beetje aanklooien. En samen een DVD-tje gekeken: The Lion King. Een film die volgens mij zowat iedereen gezien heeft, maar ik dus nog niet. De muziek kende ik al wel natuurlijk, maar de film stond al heel lang op mijn verlanglijstje om te gaan kijken. Wat een mooie film. En vooral, wat een mooie boodschap! Herinner je wie je bent. Een koningskind.
Simba, een leeuwenjong, de aanstaande koning, maakt een drama mee: zijn vader gaat dood en zijn jaloerse oom doet hem geloven dat Simba daar zelf de oorzaak van is. Hij vlucht en groeit elders op en verdringt zijn pijn en daarmee zijn achtergrond. Totdat hem duidelijk gemaakt wordt dat hij een roeping heeft, koning zijn. Hij was tenslotte het koningskind, het kind van de vermoordde koning. Eigenlijk zijn we allemaal koningskinderen besefte ik me na het zien van de film, mensen met ontzettend veel in hun mars. Maar door pijn die we in ons leven onherroepelijk tegen komen, al is het 'alleen' maar dat er even niemand is die ons kan zien zoals we werkelijk zijn, vergeten we dat we oneindig krachtig zijn, oneindig sterk, koninklijk. We leven ons leven, zijn misschien zelfs wel een beetje gelukkig, akunamatata (geen zorgen)...
 
....maar missen ook altijd iets, iets wat we niet kunnen definiëren. Totdat het leven ons uitdaagt om ons toch te herinneren wie we zijn, en ons te herinneren hoe krachtig we zijn. Voor mij begon die uitdaging toen ik Dylan kreeg. Langzaamaan kwam ik weer in contact met iets in mezelf wat al lang had liggen slapen. En gaandeweg kan ik steeds meer het 'koninklijke' in mezelf voelen, ik voel mijn 'afkomst' weer, mijn kracht, mijn essentie, en kan ik steeds bewuster kiezen om mijn leven vorm te geven door mijn kracht en niet door mijn machteloosheid. En dus kom ik tot bloei. Dat wens ik mijn zoon ook toe. En dat wens ik ook mijn bonusdochter. Mijn hele omgeving. Jij, die dit leest, en ook jouw (konings)kind! Laten we ons, net als Simba, herinneren wie we zijn, en het koninklijke in elkaar zien en ervan genieten! Ik vind het leven prachtig....

Add comment


Security code
Refresh