Halleluja

Ja ze hebben me aardig te grazen gehad daar bij kaakchirurgie. Ik was ondanks de zenuwen van te voren nog vrij opgewekt over het geheel. Toen de kaakchirurg voorstelde om de andere verstandskies ook te trekken in verband met een toch wel groot gat daarin, stemde ik toe met het idee dat ik er dan ook helemaal van af zou zijn. En hij zei dat je van de bovenste kies meestal minder last hebt dan van de onderste. Maar het viel hem ook wat tegen, want beide kiezen wilden van geen wijken weten, bijna een uur waren ze met me bezig en hij had zijn supervisor erbij nodig om de bovenste er uit te krijgen, die zat te vast. Doordat het zo lang duurde voelt mijn wang verropt.....
 
...en is mijn mondhoek stuk. Moest naderhand erg huilen, ik denk vooral omdat er door de professionele houding van de mensen met wie ik te maken had weinig empathie te voelen was, terwijl ik die juist even erg nodig had omdat het zo moeizaam ging. Langzaam kom ik wat bij van het drama. Maar voor Dylan is het eigenlijk allemaal heel leuk, en daar geniet ik ondanks mezelf wel heel erg van! Hij stuitert door het huis, als een wervelwind. Dan bij mij, maar vooral veel bij Brenny. Want hij heeft ineens duidelijk de smaak van het met papa samen zijn te pakken. 's Avonds na de ingreep zei hij met een vrolijk en tegelijk ernstig gezicht tegen me: Mama, ik vind het heel leuk om eens met papa alleen te zijn. Ik antwoordde dat ik dat heel erg fijn vond, maar binnen in mij jubelde ik:  halleluja! En als ik hem voorstel dat we dat veel vaker kunnen doen, tijd voor papa en Dylan, gaat ie er gretig op in. Weer voel ik in mijn binnenste ondanks mijn gemangeldheid een halleluja. Want op zijn zachtst gezegd is Dylan nogal mama-georiënteerd, en een beetje meer papa in het geheel zou alle partijen erg goed doen. En door die suffe verstandskiezen van mij gaat het ineens vanzelf en spontaan. Want papa is 'in charge' dit weekend, en dat betekent twee eigenwijze mannen bij elkaar, en ik lig zo op apegapen dat ik niet anders kan dan het ze lekker zelf uit laten zoeken. Een gunstige zaak, want mijn bezorgde bemoeizucht heeft zeker zijn negatieve kanten. Maar ze redden zich uitstekend, de mannen, en aan Dylans gestuiter is te duidelijk merken dat ie het naar zijn zin heeft!

Comments   

#2 Ellen 2009-03-02 17:32
Ja dat was het inderdaad wel waard, al was het inderdaad een langdurige en pijnlijke geschiedenis. Ik wou er vanochtend net een blogje over beginnen te schrijven toen ik zomaar ineens door de griep geveld werd vandaag, nu maar wéér onder de wol, dus die beterschap komt me goed van pas! Dankjewel! Leuk dat je dat zegt, de nieuwe Dylan, zo is het inderdaad! Liefs!
Quote
#1 assyma 2009-03-02 17:29
Hoe is het nu, een kleine week later? Het zal vast inderdaad een pijnlijke bedoening zijn geweest.
Maar die fijne uitwerking op de mannen, dat ze elkaar gevonden hebben, misschien was het dat wel waard... :confused:

Beterschap en geniet van de nieuwe Dylan!

http://assyma.web-log.nl
Quote

Add comment


Security code
Refresh