God
- Details
- Gepubliceerd: woensdag 25 juni 2008 07:39
Ik wil iets met jullie delen wat ik een beetje eng vind, en wat mogelijk lezers gaat kosten
, maar wat ik toch maar doe, wie weet heeft iemand er wat aan. Het gebeurde gisteren. De dag was erg gemiddeld, niet vervelend, niet stralend, een beetje zozootjes. Ik was druk met de voorbereidingen voor mijn autorit van vandaag en de daarop aansluitende logeerpartij met Dylan. En hoewel ik niet gehaast was, was ik toch voornamelijk bezig de dingen van de dag gedaan te krijgen. Ik moest nog het een en ander strijken en Dylan wilde meedoen. Hartstikke leuk, maar het duurde daardoor wel drie keer zo lang! Het viel me op aan mezelf dat ik helemaal niet playful was, niet creatief, want ik moest me enorm bedwingen om...

...Dylan niet wat op te jagen, die juist heel creatief, van het strijkijzer een speedboot gefantaseerd had, die bij de mouw van Brenny's overhemd moest gaan tanken. Heel schattig allemaal, maar het viel me op dat ik er niet van genoot, erg jammer.
En toen maakte ik op mijn manier contact met God, gewoon even kletsen. Ik noem het graag God, maar je kan het ook creatieve stroom noemen, of Allah, of Hoger Zelf, of Universum, of intuitie, wat je maar het meeste aanspreekt (het komt voor mijn gevoel allemaal op hetzelfde neer maar ik weet dat daar heel anders over gedacht kan worden). Maar ik sprak dus tot God. Zo opvallend hoe de dag daarna volledig van karakter veranderde! Het werd het ineens een heel leuke middag! Ik zat volledig in een creatieve stroom, nam Dylan bij de hand toen ie buikpijn had en ik hem een speciale antibuikpijn-boterham-met-geraspte-appel voerde, mmmm. Daarna hadden we dikke lol bij het verwisselen van de vuilniszakken, die we wild en gek rennend naar de container brachten, dikke pret! Daarna met glassex de vuilnisemmers fris gemaakt, Dylan natuurlijk spuiten en ik met de doek. Hij kon er maar niet mee ophouden, zo leuk allemaal. Hoe je van gewone dagelijkse karwijtjes een feest kan maken.
En ik weet dat ik het in me heb, het is me al vaak gelukt om op die manier door de dag te dansen (ook zonder geklets met God), maar ik ben het zó kwijt de laatste tijd, alsof mijn serieuzigheid de overhand heeft gekregen. Hoe dat kan, ik weet het niet, maar ik weet wel dat ik dit véél leuker vindt. En wat heeft Dylan dan ineens een andere moeder! En wat is Dylan dan een ander kind! Ik heb het idee dat God een bak humor heeft waar je niet goed van wordt...
.

Reacties
Groetjes!
Misschien heeft het ermee te maken dat je op dat moment helemaal bij je eigen zelf was aanbeland?? Kan namelijk. Je eerder gelezen te hebben, krijg ik het idee dat je mega veel investeert in Dylan en misschien ook wel andere dingen, waarbij je aan jezelf voorbijgaat of je er wel zin in hebt of niet. Je kunt namelijk ook wel eens kiezen voor jezelf als je geen zin hebt iets te doen op zo\'n dag en de boel de boel te laten voor zover dat kan. Op dat moment had je eigenlijk niet veel zin in dingen blijkbaar, en daar gaf je dus even aan toe zodat het boven kon komen drijven....
Dan ben je dus toegankelijk voor dingen. Vandaar denk ik ook dat misschien stille wensen in vervulling konden gaan, gewoon omdat je er open voor stond onbewust.....
Serieus hè?? Maar idd heeft het hogere (of hoe je het ook noemt idd, ik noem het Licht en Liefde)vast ook humor. Hoe zouden wij het anders moeten hebben???? ,)
Hoop niet dat je het een te direct antwoord vindt. Hou wel van dit soort vragen of stukjes om te lezen...
Zijn van die normale dingetjes waar je je opeens over kunt verbazen....,)
RSS lijst met reacties op dit artikel