Airshow

Het is goed gegaan! Sterker nog, we hebben een heel leuke dag gehad gister in Leeuwarden tijdens de Open Dag van de Luchtmacht. Ik schreef er laatst hier al over dat hard geluid voor Dylan een lastig punt is, dus of ie dit keer al het vliegtuiggeweld zou verdragen was een gok. Maar hij was er goed op voorbereid, én hij had een soundbarrier bij zich, die hij al voordat we in Leeuwarden aankwamen op zijn hoofd zette, haha! En die soundbarrier...
 
....is de hele dag niet meer af geweest. Zelfs met dat ding op z'n kop was het wel even schrikken toen de F-zestiens met z'n tienen het veld over denderden voor de AirfieldAttack, dat wel, maar na een tijdje was ie er wel aan gewend. En het leukste vond ik nog wel z'n enorme nieuwsgierigheid naar de stilstaande vliegtuigen. Ik stelde voor er even heen te gaan maar er stond best een lange rij, wat neer kwam op een half uur wachten, en dat is niet mijn hobby dus ik draaide me al weer om om weg te gaan. Nee hoor dat vind ik helemaal niet erg, zei Dylan, ik wil wel wachten. Huh? Nou goed, doen we. En inderdaad hij heeft zonder porblemen een half uur staan wachten. Toen we het vliegtuig naderhand weer verlieten wees ik hem op een ander vliegtuig waarvan je het laadruim in kon kijken, en waar ook weer zo'n enorme rij stond, en waar ik dús niet heen wou. Maar Dylan wel. Ik weer: huh? Ja maar je moet wel vrij lang wachten. Geen probleem vond ie het, deze verder geduldloze mens die mijn zoon heet! Ik was erg verbaasd maar kon het natuurlijk niet weigeren. En ik was blij dat ie het voorstelde, want ik vond het best indrukwekkend om een amerikaanse Hercules van binnen te zien die normaliter op Irak vliegt.
 
En het leuke is dat Dylan vandaag de airshow nog eens dunnetjes over doet met alle in huis aanwezige helicopters en vliegtuigen. Dat blijken er tot mijn stomme verbazing in totaal 18 te zijn! (Geven wij dit kind te veel speelgoed ofzo?!?!)

Add comment


Security code
Refresh