Zelluf doen

“Zelluf doen” gaat over autonomie en is dus van wezenlijk belang voor de rest van Dylans leven en hoe zich dat gaat ontwikkelen. Hij wil de dingen op zijn manier doen. Hij is er erg mee aan het experimenteren, steeds hulp vragen bij werkelijk de onnozelste dingen....
 
....die hij makkelijk zelf kan. En aan de andere kant mij wegsturen als ik bij de wc kom om z’n broek vast te maken. Hij wil per sé het hele verhaal zelf doen, z’n broek los maken, onderbroek naar beneden en vice versa, en beveelt “wég” als ik er aan kom, wel met hele vrolijke ogen. En loopt vervolgens vol trots de kamer weer binnen om te melden dat het hem helemaal gelukt is! Wat een kanjer, is dit datzelfde kind wat het een paar maanden geleden nog vertikte zindelijk te worden? Het is amazing, als ik ‘m maar laat, komt 't allemaal goed. En weer kom ik erop dat het ouderschap allemaal om vertrouwen draait, vertrouwen dat ie op zijn moment en vooral op zijn manier de dingen voor elkaar krijgt. En wat is het soms moeilijk om dat vertrouwen te handhaven als je kind a-typisch is, dat wil zeggen, zich niet volgens de boekjes ontwikkelt. Dylan is met het ene supervroeg en met het andere superlaat, en de kunst is om dat allemaal te omarmen zoals het is, wat mij betreft dan. Waarmee je als ouder in feite, zonder woorden, tegen je kind zegt: ik hou van je zoals je bent.

Add comment


Security code
Refresh